21 października 2017- VdB 14 i VdB 15- autor Przemysław Ząbczyk
21 października 2017- VdB 14 i VdB 15- autor Przemysław Ząbczyk

Katalog van den Bergha to katalog mgławic refleksyjnych stworzony przez kanadyjskiego astronoma Sidneya van den Bergha. Został opublikowany po raz pierwszy w 1966 i zawiera 158 mgławic znajdujących się na niebie na północ od deklinacji -33°. W olbrzymiej większości są to niezwykle trudne do pokazania ciemne mgławice pyłowe. Jeden z czołowych polskich amatorów astrofotografów Przemysław Ząbczyk często podejmuje takie wyzwania i także tym razem pięknie pokazał położone blisko siebie dwie mgławice VdB 14 i VdB 15 w gwiazdozbiorze Żyrafy. Optyka: FSQ 106 f3,6; kamera: ST8300, montaż:NEQ6, filtry Baader Planetarium.

14 października 2017-M 27 Hantle-autor Bogdan Jarzyna
14 października 2017-M 27 Hantle-autor Bogdan Jarzyna

Mgławica M27 lub NGC 6853 to mgławica planetarna znajdująca się w gwiazdozbiorze Liska. Została odkryta 12 lipca 1764 roku przez Charlesa Messiera a nazwana Hantle (ang. Dumbbell) przez Johna Herschela, który obserwował ją w 1828 roku. W jej centrum odkryto największego do tej pory odkryty białego karła. Całą jej urodę niełatwo pokazać, ale podjął się tego zadania i to z sukcesem Bogdan Jarzyna, wykorzystując filtry wąskopasmowe Ha, OIII i SII. Optyka: TEC 140 f/5.2, kamera: ATIK ONE 6.0, montaż: AP Mach1 GTO.

7 października 2017- Mgławica Eta Carinae- autor Marcin Paciorek
7 października 2017- Mgławica Eta Carinae- autor Marcin Paciorek

Eta Carinae to gwiazda podwójna w gwiazdozbiorze Kila, jedna z największych i najjaśniejszych gwiazd w naszej Galaktyce. Głównym składnikiem jest jasna niebieska gwiazda zmienna. Eta Carinae jest bardzo niestabilna i w każdej chwili może eksplodować jako supernowa. Układ znajduje się wewnątrz wielkiej jasnej mgławicy, znanej jako Mgławica Carina, „Dziurka od Klucza” lub NGC 3372. Podczas jednej z wypraw astrofotograficznych do Afryki Południowej sfotografował ją wspaniale Marcin Paciorek. Optyka: Canon lens 200/2.8L; kamera: ASI1600MM-C; montaż: HEQ5; Baader LRGB filters.

30 września 2017- Dusza i Serce - autor Łukasz Kubicz
30 września 2017- Dusza i Serce - autor Łukasz Kubicz

Jeśli nawet serce i dusza naszej Galaktyki nie znajdują się w gwiazdozbiorze Kasjopei to jednak można tam znaleźć dwa obiekty o silnej emisji w paśmie Ha o nazwie Serce i Dusza. Mgławica Serce oficjalnie oznaczona jako IC 1805 widoczna po prawej stronie ma kształt przypominający klasyczny symbol serca. Kilka młodych, jasnych gromad otwartych uzupełnia ten piękny fragment nieba. Światło potrzebuje około 6000 lat, aby dotrzeć do nas z tych mgławic. Kompleks pokazał pięknie na swym zdjęciu w palecie HST Łukasz Kubicz. Optyka: Canon 200L @ F 3.5; kamera: ZWO ASI 1600 MM-C; montaż: EQ-6; filtry: Baader Ha, Baader OIII, Baader SII

23 września 2017 - International Space Station- Dariusz Wiosny
23 września 2017 - International Space Station- Dariusz Wiosny

Międzynarodowa Stacja Kosmiczna powstała w wyniku połączenia projektów budowy rosyjskiej stacji Mir-2, amerykańskiej Freedom oraz europejskiej Columbus. Pierwszy moduł wystrzelono w końcu 1997 roku, do dziś stację rozbudowano do 15 modułów. Od początku pojawienia się na orbicie cieszy się olbrzymim zainteresowaniem astrofotografów, bo ze względu na swoje wymiary i korzystne oświetlenie jest niezwykle wdzięcznym tematem fotografii. Dariusz Wiosna od lat pokazuje jej kolejne etapy budowy, a to zdjęcie z 9 sierpnia 2015 roku jest jednym z najciekawszych. Optyka : Newton Dobson 10 cali; kamera Canon 450d.

16 września 2017- Księżyc nad mostem - autor Szymon Sakowicz
16 września 2017- Księżyc nad mostem - autor Szymon Sakowicz

Połączenie architektury lub pejzażu ze zdjęciem nieba to niełatwa sztuka. Pomijając kwestie techniczne wynikające z kontrastów i róznych poziomów jasności wybranie ciekawego kadru to zawsze jest wyzwanie. Kilku kolegów od lat czyni to jednak umiejętnie. Przykładem jest interesujące zdjęcie Księżyca nad mostem Rędzińskim we Wrocławiu autorstwa Szymona Sakowicza. Optyka: Tamron 17-50, kamera: Canon 70d.

9 września 2017 - Galaktyki w Pannie - autor Łukasz
9 września 2017 - Galaktyki w Pannie - autor Łukasz

Gromada galaktyk w Pannie to masywna gromada galaktyk w centrum Supergromady Lokalnej o średnicy około 15 mln lat świetlnych. Zaliczane są do niej galaktyki położone w odległości kątowej nie przekraczającej 7.5 stopnia od centrum. Poza tak wyznaczonym obszarem leży jednak wiele pojedynczych galaktyk i ich grup w tym NGC 4536, NGC 4527 i NGC 4533 pokazane wspaniale na zdjęciu Łukasza Szczepańskiego. Optyka: Newton SkyWatcher 150/750 f/5.4; kamera QHY9; montaż: HEQ5 belt mod; użyty zestaw filtrów Baader LRGB.

2 września 2017 - Mglawica NGC 6888- autor Bogdan Jarzyna
2 września 2017 - Mglawica NGC 6888- autor Bogdan Jarzyna

NGC 6888 (również Mgławica Półksiężyc lub Mgławica Rożek) to świetnie Wam znana mgławica emisyjna znajdująca się w konstelacji Łabędzia. Została odkryta 15 września 1792 roku przez Williama Herschela. Mgławica ta znajduje się w odległości około 4700 lat świetlnych od Ziemi w ramieniu Oriona Drogi Mlecznej. Mgławica NGC 6888 została uformowana przez znajdującą się w jej wnętrzu gwiazdę Wolfa-Rayeta WR 136. Zaczęła powstawać około 250 tysięcy lat temu, kiedy masywna gwiazda centralna wyewoluowała z fazy czerwonego karła w gwiazdę Wolfa-Rayeta. Proces ten doprowadził do powstania dzisiejszego kształtu mgławicy, czyniąc ją wdzięcznym i atrakcyjnym obiektem dla astrofotografów. Piękno NGC 6888 świetnie pokazał swym zdjęciem Bogdan Jarzyna wykorzystując technikę bikolor. Optyka: TEC 140 f/5.;kamera ATIK ONE 6.0; montaż: AP Mach1 GTO.

26 sierpnia 2017- Mgławica NGC 6992-autor Andrzej Fijołek
26 sierpnia 2017- Mgławica NGC 6992-autor Andrzej Fijołek

Pozostałość po wybuchu supernowej znana jako Welon albo Pętla Łabędzia zajmuje obszar około 80 lat świetlnych, czyli 3 stopnie nieba w gwiazdozbiorze Łabędzia. Najjaśniejsze części tej mgławicy zostały odkryte 5 i 7 września 1784 roku przez Williama Herschela. Trzy obszary zaobserwowane przez niego zostały skatalogowane jako NGC 6960, NGC 6979 i NGC 6992. To jeden z wielu obiektów tworzących bogactwo Łabędzia , ale niewątpliwie także jeden z piękniejszych obiektów letniego nieba północnego. Jego delikatne struktury pięknie pokazał w swojej pracy Andrzej Fijołek w technologii bi-kolor, wykorzystując wąskopasmowe filtry Ha i OIII. Optyka: astrograf ASA 10Nf3.6 z korektorem 0.95; kamera: ATIK ONE 6M; montaż: ASA DDM 60 Pro.

19 sierpnia 2017 - Obłoki srebrzyste - autor Dariusz Wiosna
19 sierpnia 2017 - Obłoki srebrzyste - autor Dariusz Wiosna

Powoli kończy się sezon obserwacji NLC. Te polarne chmury mezosferyczne, widziane przy zmierzchu lub świcie kiedy słońce jest 6-16 stopni poniżej horyzontu. Na półkuli północnej najlepszy okres do ich obserwacji zaczyna się w połowie maja i trwa do końca sierpnia. Najczęściej obserwowane są w pasie pomiędzy 50° i 70° (północnej i południowej szerokości geograficznej) obłoki srebrzyste są najwyższymi chmurami widzianymi z Ziemi. Powstają w mezosferze około 75–85 km ponad powierzchnią ziemi. Dariusz Wiosna po raz kolejny udowodnił, że jest uważnym obseratorem zjawisk na niebie i potrafi w niezwykle atrakcyjny sposób je utrwalić. Optyka: Tamron 17-50; kamera: Canon 50D. Zdjęcie wykonane 21.06.2017 o godz. 2:40.

12 sierpnia 2017- Cześciowe zaćmienie Księżyca- autor Roman Bukalski
12 sierpnia 2017- Cześciowe zaćmienie Księżyca- autor Roman Bukalski

Nie wszyscy wiedzą, że zaćmienia Słońca występują częściej niż zaćmienia Księżyca. W ciągu roku zdarzają się co najmniej dwa zaćmienia Słońca, a w sprzyjających warunkach pięć. Natomiast rocznie mogą wystąpić tylko trzy zaćmienia Księżyca, ale może być też tak, że w danym roku nie zdarzy się ani jedno. W tym roku były tylko dwa - 11 lutego i 7 sierpnia. I to drugie utrwalił bardzo pięknie na swoim zdjęciu Roman Bukalski. Optyka: Synta Dobson 6"; kamera: Canon Eos 1000D.

5 sierpnia 2017-Zorza polarna i startrails-autor Dariusz Wiosna
5 sierpnia 2017-Zorza polarna i startrails-autor Dariusz Wiosna

Astrofotografia to w pojęciu wielu mroczne obrazy ciemnych mgławic, kule gromad kulistych skrzące się jak najcenniejsze brylanty lub co najwyżej zdjęcia planet i Księżyca. Słońce wymienia już tylko co piąty pytany. A przecież to także piękne ziemskie krajobrazy mające w tle piękne zjawiska na niebie i w ziemskiej atmosferze. Taki wyjątkowo wysmakowany obrazek pokazał Dariusz Wiosna. Połączenie kręgów zataczanych przez gwiazdy z zorzą polarną i interesującym krajobrazem na pierwszym planie nadało jego pracy niezwykły klimat. Optyka: Samyang 8mm; montaż: statyw foto; kamera: Canon

29 lipca 2017-NGC 7000 w palecie HST- autor Andrzej Fijołek
29 lipca 2017-NGC 7000 w palecie HST- autor Andrzej Fijołek

Paleta kolorów, nazywana paletą Hubble Space Telescope ( HST) to sposób prezentacji obiektów nieba głębokiego polegający na fotografowaniu przy pomocy szerokiej gamy filtrów wąskopasmowych i przyporządkowaniu im kolorów z zakresu światła widzialnego okiem ludzkim. Ta najpopularniejsza paleta HST przyporządkowuje kolor czerwony dla pasma siarki ( 673 nm), kolor zielony dla zjonizowanego wodoru ( 656 nm) i kolor niebieski dla zjonizowanego tlenu ( 373 nm). Fotografowanie z wykorzystaniem filtrów wąskopasmowych ujawnia szczegóły nie widoczne w szerokim paśmie, a dla obserwatoriów ziemskich pozwala ponadto zminimalizować wpływ atmosfery. Dla nas - astrofotografów amatorów- pozwala na fotografowanie w miejscach o dużym LP. Andrzej Fijołek, wykorzystując tą technikę, pokazał znaną mgławicę NGC 7000 Ameryka Północna w gwiazdozbiorze Łabędzia. Sprzęt: astrograf ASA 10Nf3,6; korektor-reduktor: Wynne 0,95; kamera: Sbig Stl 11000 M; montaż ASA DDM60pro.Zestaw filtrów wąskopasmowych: Ha-7 nm, SII-8 nm, OIII-8,5 nm prod. Baader Planetarium .

22 lipca 2017 - Tranzyt Merkurego-autor Dariusz Wiosna
22 lipca 2017 - Tranzyt Merkurego-autor Dariusz Wiosna

Tranzyty planet wewnętrznych Układu Słonecznego są zjawiskiem obserwowanym od siedemnastego wieku. Tranzyty Merkurego są znacznie częstsze niż tranzyty Wenus – zdarzają się średnio jedenaście razy w ciągu stulecia. W XXI wieku tranzyty Merkurego mogły być obserwowane w 2003, 2006 i 2016 roku. Ten ostatni - z 9 maja 2016 roku uwiecznił Dariusz Wiosna. optyka: GSO 10" + GSO 2,5x;montaż: NEQ6;kamera: ASI224 + GSO red

1 lipca 2017 - Mgławica Płomień - autor Jacek Bobowik
1 lipca 2017 - Mgławica Płomień - autor Jacek Bobowik

Mgławica Płomień ( NGC 2024) to mgławica emisyjna znajdująca się w konstelacji Oriona, w odleglości okolo 1500 lat świetlnych od Ziemi. Swój niecodzienny, pomarańczowy kolor zawdzięcza świeceniu atomów wodoru, znajdujących się na krańcach odległego o okolo 1500 lat świetlnych od Ziemi, gigantycznego Obłoku Molekularnego w Orionie. Dodatkowym źródłem energetycznego promieniowania ultrafioletowego powodującego jonizację gazu wodorowego w Mgławicy Płomień jest prawdopodobnie młoda, masywna gwiazda należąca do gromady gwiazd widocznych w podczerwieni poprzez ciemny pas widoczny na tle wodorowej poświaty. Mgławicę wraz z grupą innych obiektów niezwykle popularnego wśród astrofotografów fragmentu Oriona pokazał na swej fotografii Jacek Bobowik. Optyka: Orion Optics CT8; kamery: SBIG ST-8300M, ST-8300C; montaż: Losmandy G11; uzyty zestaw filtrów: Hutech IDAS LPS-P2, Baader Planetarium 7nm H-Alpha.

15 lipca 2017-Messier 106 autor Łukasz Szczepański
15 lipca 2017-Messier 106 autor Łukasz Szczepański

Messier 106 (NGC 4258) jest galaktyką spiralną typu Seyferta typu 2 a więc takiego, w którym dochodzi do zaniku szerokich składników widma w wyniku ich przesłonięcia pyłem znajdującym się w bezpośrednim otoczeniu aktywnego jądra. Została odkryta w lipcu 1781 roku, ale do katalogu Messiera zostala dopisana dopiero w roku 1947. Messier 106 jest najjaśniejszą galaktyką grupy galaktyk M106. Ciekawe zdjęcie Łukasza Szczepańskiego pokazuje galaktykę i jej najbliższe otoczenie. Optyka: SW 150/750 f/5.4; kamera: QHY9;montaż HEQ5 mod.

8 lipca 2017 - Mgławica Półksiężyc - autor Andrzej Fijołek
8 lipca 2017 - Mgławica Półksiężyc - autor Andrzej Fijołek

NGC 6888 to mgławica emisyjna znajdująca się w konstelacji Łabędzia, znana także pod nazwą Półksiężyc albo Rożek. Odkryta 15 września 1792 roku przez Williama Herschela znajduje się w odległości około 4700 lat świetlnych od Ziemi w ramieniu Oriona Drogi Mlecznej. NGC 6888 została uformowana przez znajdującą się w jej wnętrzu gwiazdę Wolfa-Rayeta WR 136. Gwiazda ta powstała jako nadzwyczaj jasny i gorący nadolbrzym typu O około 4,5 miliona lat temu, a kiedy około 250 tysięcy lat temu przeszła z fazy czerwonego karła w gwiazdę Wolfa-Rayeta- rozpoczął sie proces powstawania mgławicy. Andrzej Fijołek pokazał ją w technice bikolor. Optyka: astrograf ASA 10Nf3,6, korektor Wynne'a 0,95; kamera: Atik One 6,0 M; montaż: ASA DDM60pro. Zestaw filtrów wąskopasmowych: Ha-7 nm, OIII-8,5 nm prod. Baader Planetarium

24 czerwca 2017-Obłoki srebrzyste-autor Tomasz Skiba
24 czerwca 2017-Obłoki srebrzyste-autor Tomasz Skiba

Obłoki srebrzyste (angielska nazwa „ Noctilucent clouds” – NLC) odkrył 13 czerwca 1885 roku Witold Ceraski, rosyjski astronom polskiego pochodzenia. Początkowo wiązano je z wybuchem wulkanu Krakatau, jednak z biegiem czasu poznano ich naturę i warunki powstawania. Obłoki srebrzyste to polarne chmury mezosferyczne, widziane przy zmierzchu lub świcie kiedy słońce jest 6-16 stopni poniżej horyzontu, a więc późną wiosną i latem. Na półkuli północnej najlepszy okres do ich obserwacji zaczyna się w połowie maja i trwa do końca sierpnia. Najczęściej obserwowane są w pasie pomiędzy 50° i 70° (północnej i południowej szerokości geograficznej) obłoki srebrzyste są najwyższymi chmurami widzianymi z Ziemi. Powstają w mezosferze około 75–85 km ponad powierzchnią ziemi. Zdjęcie Tomasza Skiby z lipca 2014 świetnie pokazuje ich rozbudowaną, piękną strukturę i kolorystykę. Optyka Nikkor 180 F/2.8, kamera Nikon D700.

17 czerwca 2017-Plamy na południowej półkuli Słońca- autor Jerzy Łągiewka
17 czerwca 2017-Plamy na południowej półkuli Słońca- autor Jerzy Łągiewka

Plamy słoneczne to ciemne obszary które cechuje widocznie mniejsza jasność i bardzo silne pole magnetyczne. Pomimo że pierwsze wzmianki o ich istnieniu pochodzą z piątego wieku przed naszą erą to ich charakter opisano dopiero w roku 1611, a regularne obserwacje rozpoczęto w roku 1849. Dziś wiemy, że aktywność Słońca w cyklu 11 letnim jest ściśle związana z liczba powstających plam, a ich lokalizacja zmienia się od większych szerokości heliograficznych na początku cyklu do okolic równika Słońca na jego końcu. Grupa plam sfotografowana przez Jerzego Łągiewkę 7 lipca 2014 roku o godzinie 6,35 pięknie pokazuje ich strukturę,cienie i półcienie. Takie - dla wielu mało efektowne - zdjęcia mają swoją wielką wartość poznawczą i dokumentalną. Optyka: refraktor SW 90/910 z filtrem foliowym Baader ND3,8; telekonwerter 2,4x; detektor: Lumix G3 z filtrami: UV/IR-cut i Baader Solar Continuum; montaż : EQ-ATM.

10 czerwca 2017-Galaktyka M 104 Sombrero- autor Łukasz Szczepański
10 czerwca 2017-Galaktyka M 104 Sombrero- autor Łukasz Szczepański

Galaktyka Sombrero ( Messier 104 lub NGC 4594) to piękna galaktyka spiralna, położona w południowej części gwiazdozbioru Panny, tuż przy granicy z konstelacją Kruka. Nazwa Sombrero pochodzi od jej nietypowego wyglądu. Galaktyka ma wielkie jasne jądro, słabo rozwinięte ramiona spiralne i jest częściowo przesłonięta ciemnym pasem materii, składającym się głównie z pyłu i zimnego gazu wodorowego. Jej pierścień ma średnicę około 60 tys. lat świetlnych. Łukasz Szczepański - ostatnio śmiało wkraczający do czołówki polskiej astrofotografii amatorskiej- podjął bardzo udaną próbę pokazania jej struktur. Nie jest to zadaniem łatwym nie tylko ze względu na niewielkie rozmiary kątowe obiektu ale też ze względu na niskie położenie galaktyki nad polskim horyzontem. Optyka: Newton SkyWatcher 150/750 f/5.4; kamera QHY9; montaż: HEQ5 belt mod; użyty zestaw filtrów Baader LRGB. Zdjęcie powstało podczas Warsztatów Astrofotografii Praktycznej RODOS Wiosna 2017 , które odbywały się w kwietniu w Oleszycach Starych na Podkarpaciu.

3 czerwca 2017-Mgławica IC 410-autor Andrzej Fijołek
3 czerwca 2017-Mgławica IC 410-autor Andrzej Fijołek

IC 410 to znana mgławica emisyjna znajdująca się w konstelacji Woźnicy. Mgławica jest powiązana z gromadą otwartą NGC 1893. Chmury świecącego gazu wodorowego zostały ukształtowane przez promieniowanie gwiazd gromady NGC 1893. W obszarze IC 410 znajdują się dwa obłoki gazu i pyłu nazwane kijankami. Są one postrzegane jako obszary formowania się nowych gwiazd. Ciągną się na przestrzeni około 10 lat świetlnych i są formowane przez promieniowanie gromady NGC 1893. Te formacje pięknie pokazał Andrzej Fijołek na swoim zdjęciu prezentującym mgławicę w palecie barw Hubble Space Telescope - popularnej HST. Astrograf: ASA 10Nf3,6; kamera: ATIK ONE 6.0 M; montaż: ASA DDM60 pro; zestaw filtrów: Ha, OIII, SII- Baader Planetarium

27 maja 2017- Rozbłysk klasy C 2.3- autor Łukasz Sujka
27 maja 2017- Rozbłysk klasy C 2.3- autor Łukasz Sujka

Rozbłysk słoneczny to emisja w atmosferze Słońca ogromnej ilości energii wywołana przez proces anihilacji pola magnetycznego. Podczas rozbłysku emitowana jest energia w postaci fal elektromagnetycznych oraz strumienie cząstek o prędkościach dochodzących do 70% prędkości światła w próżni. Intensywność rozbłysku określa się literami alfabetu (od A - najsłabszy do X- najmocniejszy) uzupełnionych o dane liczbowe w zakresie 1-10. Każda następna litera oznacza rozbłysk 10 razy silniejszy. Łukasz Sujka to specjalista od fotografii Słońca, co potwierdzają wielokrotnie zdobywane tytuły na polskich i międzynarodowych forach astrofotograficznych. Ten rozbłysk klasy C2.3 z obszaru AR2644 sfotografował 04 kwietnia 2017. Optyka: TS 102/1100 + BelOptik ERF 102 + etalon od Lunt50THaPT + Tele Vue Barlow 2x; detektor: Point Grey Chameleon 3; montaż: CG5.

20 maja 2017 - Halo słoneczne i księżycowe- autor Hubert Dróżdż
20 maja 2017 - Halo słoneczne i księżycowe- autor Hubert Dróżdż

Halo to świetlisty krąg, biały lub w kolorach tęczy (wewnątrz czerwony, fioletowy na zewnątrz). Bywa widoczny wokół Słońca lub Księżyca. Zjawisko wywołane jest załamaniem i odbiciem światła wewnątrz kryształów lodu znajdujących się w chmurach pierzastych piętra wysokiego (cirrostratus). Różne rodzaje kryształów lodowych, możliwych ustawień w powietrzu i dróg optycznych w kryształach sprawia, że występuje wiele efektów halo. Najczęściej występuje tzw. małe halo o rozmiarze kątowym 22°, powstające przez załamanie na powierzchniach kryształów o kącie łamiącym 60°. I właśnie takie halo wokół Księżyca ( 6.04.2017) i Słońca ( 19.03.2017) pokazał Hubert Dróżdż w swojej niezwykle ciekawej pracy. Oba zdjęcia wykonał tym samym zestawem :Canon EOS 450D (niemodyfikowany) + Samyang 8mm Fish-Eye CS II na statywie fotograficznym.

6 maja 2017 - M 42 Wielka Mgławica Oriona  - autor Jacek Bobowik
6 maja 2017 - M 42 Wielka Mgławica Oriona - autor Jacek Bobowik

M 42 - Wielka Mgławica Oriona to prawdopodobnie najbardziej znana mgławica na północnym niebie. Świecący gaz otacza tam młode, gorące gwiazdy na krawędzi wielkiego obłoku gazowego odległego około 1500 lat świetlnych od Ziemi. Obszary tworzenia nowych gwiazd otoczone są obłokami zjonizowanego wodoru i niezwykle szybko poruszającymi się gazowymi wyrzutami materii. Mgławica Oriona położona jest w tym samym ramieniu Drogi Mlecznej co nasz Układ Słoneczny i jako jedna z niewielu jest widoczna także nieuzbrojonym okiem - poniżej linii trzech jasnych gwiazd tworzących Pas Oriona. Detale tej mgławicy pokazał Jacek Bobowik w swej pięknej pracy. Oprócz klasycznej fotografii LRGB dodał on obłoki gazu najlepiej widoczne w paśmie Ha zjonizowanego wodoru. Optyka: Orion Optics CT8, kamery: SBIG ST-8300M, ST-8300C, montaż: Losmandy G11, użyty zestaw filtrów: Hutech IDAS LPS-P2, Baader Planetarium 7nm H-Alpha.